Chemia

Przekonaj się, że chemia naprawdę jest ciekawa ;) Zobacz więcej...

Fizyka i Astronomia

Poznaj prawa fizyki rządzące światem od atomu do planet. Zobacz więcej...

Biologia

Poznaj organizmy żywy z innej perspektywy, sprawdź czy natura jest w stanie cię zaskoczyć. Zobacz więcej...

Elektronika

Poznaj zasady działania urządzeń wokół siebie. Zobacz więcej...

 

Kartka świąteczna

choinka

Zapraszam do przeczytania Kartki Świątecznej ;)

http://escience.pl/kartka

Share Button

Pan Hilary po śląsku

wojewodztwo_slaskie_flaga_formalna (Copy)
Pan Hilary po śląsku
Loto, tyro pan Hilary, do dekla mu piere,
Bo kajś ten boroczek posioł swoi brele.
Szuko w galotach, kabot obmacuje,
Przewraco szczewiki, psińco tam znajduje.
Bajzel w szranku i w byfyju
Tera leci do antryju.
„kurde” – woło – „kurde bele!
Ktoś mi rombnoł moi brele!”
Wywraco leżanka i pod nią filuje,
Borok sie wnerwio, gnatow już nie czuje.
Sztucho w kachloku, kopie w kredynsie,
Glaca spocona, caly się trzynsie.
Pieroński brele na amyn kajś wcisnyło
Za oknym już downo blank sie sciymniło
Do zrzadla oroz zaglondo Hilary -
Aż mu po puklu przefurgły ciary.
Spoziyro na kichol, po łepie sie puko,
Bo znejdly sie brele – te, co tak ich szukoł.
Czy to ni ma gańba? – Powiydzcie sami,
Mieć brele na nosie a szukać pod ryczkami.
Mało związane z tematem strony, ale co mi tam, chce pochwalić się kulturą swojego regionu ;)
Śląsk jest moim zdaniem jednym z najciekawszych regionów w Polsce bo mimo dużego górnictwa i przemysłu mamy bardzo rozbudowane tradycje i obyczaje. ;)
A tu tak z humorem ;) )
Share Button

QVO, AVG i inne śmieci z internetu… Jak się ich pozbyć?!

maxresdefault (Copy)

Buszując w internecie dziennie odwiedzamy nawet kilka set stron. Pobieramy różne programy i je instalujemy. Często używając metody „dalej, dalej” tzn nie czytamy co instalator ma nam do powiedzenia. W rezultacie instalujemy do naszego komputera strony startowe, paski narzędzi, wtyczki i inne zbędne oprogramowanie którego nie da się usunąć.

Ja niedawno maiłem problem z stroną startową QVO6

albo AVG

Często powodują dyskonfort podczas pracy na komputerze, niektóre z nich są niewidoczne a zużywają zasoby naszego komputera.
Po wielu próbach i odinstalowania poddajemy się widząc ratunek tylko w formatowaniu partycji systemowej.  A jednak istnieje bardzo proste rozwiązanie problemu. Jest nim program ADWcleaner. Jego użycie jest wyjątkowo proste i szybkie.
Program możemy pobrać np. stąd: ADWcleaner .

Po pobraniu zobaczymy następujące bądź bardzo podobne okno:

Wybieramy „Szukaj” (1) i czekamy chwilę. Po wyszukaniu naciskamy „Usuń” (2), program może zamknąć wszystkie inne aplikacje i ponownie uruchomić komputer więc zapisz efekty swojej pracy!!

Gdy aplikacja zakończy swoje działanie z radością stwierdzimy, że komputer chodzi szybciej, nie wyskakują nam dziwne komunikaty, system włącza się szybciej i nie mam zbędnych stron startowych, pasków przeglądarki, itp.

Share Button

C++ cz. 2 Podstawy podstaw.

Język C++ jest świetny dla początkujących programistów, posiada przejrzysty kod co przyśpiesza naukę.
C++ jest w 100% zgodny z C który jest rozszerzony o programowanie obiektowe. Jak każdy język C jest  wieloplatformowy, to znaczy, że możemy używać go na Windowsie, Linuksie i innych mniej znanych produkcjach.

Programowanie zaczynamy od wybrania kompilatora, ja używam DEV C++ który jest darmowy, 32 lub 64 bitowy, posiada język polski i działa na wszystkich systemach Windows (nie wliczając prehistorii oczywiści xD, bo Windows XP to minimum w dzisiejszych czasach). Kompilator to program który język ludzki, np (C, C++, C#, Java, itd) zamieni na język maszynowy (zera i jedynki). Pliki skompilowanego programu posiadają rozszerzenie *.exe. Pamiętajmy, że pliki projektu należy zapisywać z rozszerzeniem *.cpp lub *.c, a nie *.hpp i *.h. Unikniemy  w ten sposób wielu problemów.

Programowanie zaczynamy od postawienia znaku „#”. Jest to Dyrektywa preprocesora. Wykorzystamy ją  do wczytania bibliotek z których bedzięmy korzystać. Czyli bibliotek CSTDIO i IOSTREAM, posiadaję one podstawowe funkcje C++ i C. Więc piszemy:

#include<iostream>
#include<cstdio>

dalej trzeba użyć takiej ramy która na początek wystarczy:

#include<iostream>
#include<cstdio>

int main()
{
// Program
return 0;
}

Jak zauważyłeś użyłem komentaża, jest nim „//Program” jest to fragment kodu który kompilator pominie. Możemy w nim opisywać co w danym miejscu program robi aby później ułatwić sobie jego edycję. Wyróżniamy dwa typy komentarzy:
Jednowierszowy:

//Komentarz

Wielowierszowy:

/* Komentarz
tu komentarz ciągle trwa
i tu także */

Teraz przejdźmy do strumienia wyjścia. Do wyświetlenia tekstu możemy użyć funkcji języka C:

printf(„jakis tekst”);

Jednak to funkcja jest dużo bardziej rozbudowana i skomplikowana. Łatwiejsza w użyciu jest funkcja języka C++:

std::cout << „Jakiś teks”;

Istnieją jeszcze odpowiednie atrybuty:

Opis: C C++
Przejscie do nowego wiersza \n std::endl
tabulacja \t patrz C
backslash \\ patrz C

 

zapis:

std::cout << „tekst1″;
std::cout <<”tekst2″;

Jest równoznaczny z:

std::cout << „tekst1″ << „tekst2″;

Kolejnym zagadnieniem są zmienne które są niezbędne nawet w najprostszym programie, w języku C wyróżniamy kilka ich rodzai, o to one:

Nazwa zmiennej musi zaczynać się od litery i możemy użyć następujących znaków: (0…9), (a…z), (A…Z), (_). Zmienne możemy deklarować, inicjować oraz zrobić nawet dwa w jednym. Dużym plusem języków C jest to, że możemy zmienne deklarować w dowolnym momencie programowania. Czym jest deklaracja oraz inicjalizacja? Deklaracja to zarezerwowanie miejsca dla zmiennej w programie. Robimy to w ten sposób:

 int zmienna;
//lub
int zmienna1;
int zmienna2;
//co jest rownoznaczne z:
int zmienna1, zmienna2;
//nie musimy uzyc zmienennej „int” wybieramy dowolna
bool abc;
char cbd;
double xyz;

Inicjalizacja to tworzenie zmiennej, czyli pierwsze w programie przypisanie jej wrtości. Przypisanie wartości do zmiennej możemy wykonać w następujące sposoby:

a = 1;
//lub
b = a;
//lub
a = b = 1;

Lub zaszaleć i zrobić dwa w jedny:

int c = 1;
bool x = true;
int a, b, c = 10;

Gdy w programie mamy już zmienne czas aby przypisać do nich wartość wprowadzoną prze użytkownika, do tego potrzebujemy użyć strumienia wejścia. Język C++ oferuje nam prostą funkcję:

std::cin >> abc;

Poprostu użytkownik wpisuje wartość a program przypisze ją do zmiennej „abc”. Oczywiście w miejsce abc możemy dać dowolną zmienną, niekoniecznie abc xD ale musi ona być wcześniej zdefiniowana. Funkcja std::cin także inicjuje zmienne.
Czasem jednak dojdzie do wartości niepoprawnej do typu zmiennej. Wtedy musuimy wyczyścic flagi u bufor strumienia wejścia. używamy do tego funkcji:

std::clear(); //czyści flagi

std::sync(); // czyści bufor strumienia

 

Teraz czas na operatory matematyczne, w zasadzie to nie mam tu nic nowego:

+ –> suma
-  –> różnica
* –> iloczyn
/ –> iloraz
% –> zwaraca resztę z dzielenia dwu liczb calkowitych

Przykałdy zastosowania funkcji:

wynik = a+b;
wynik = a-b;
wynik = a*b;
wynik = a/b;
wynik = a % b;

Aby sprawić by kod stał się bardziej przejrzysty możemy zastosować również taki zaspis:

Dodawanie:  x = x + y; jest równoznaczne z x += y;  –> operacja zwieksza x o y
Odejmowanie: x= x- y; jest równoznaczne z x -= y; –> operacja zmniejsza x o y
Mnożenie: x =  x*y; jest równoznaczne z x *= y; —> operacja zwiększa x o y razy
Dzielenie: x = x/y; jest rownoznaczne z x  /= y; —> zmniejsz wartosc x o y razy
Reszta z dzielenia: x = x%y; jest rownoznaczne z x %= y; —> Zwraca reszte z dzielenia x przez y i przypisuja ja do x

Istnieje dodatkowo inkramentacja czyli zwiększenie wartości o zmmienej o 1 –> zmienna += 1;
Dekrementacja  to zmniejszenie wartości zmiennej o 1 –> zmienna -= 1;

Dlatego możemy wykonać następujące operacje:

PREINKRAMENTACJA  –> ++zmienna; —> to, to samo co: zmienna += 1;

POSTINKRAMENTACJA –> zmienna++; —> to, to samo co: zmienna +=1;

PREDEKRAMENTACJE –> –zmienna ;     —> to, to samo co: zmienna -= 1;

POSTDEKREMENTACJA –> zmienna–;    —> to, to samo co: zmienna -= 1;

Pomiędzy PRE[...] i [POST...] są różnice które na twoim etapie nauki są nieistotne dlatego jak na razie możesz przyjąć że obie funkcje są takie same.

W następnej (cz. 3) zapoznam Cię z operacjami logicznymi, pętlami warunkowi i przełącznikami…

Share Button

Algorytmy — Wstęp do programowania… C++ cz.1

Na pierwszy rzut oka wydają się skomplikowane, lecz tak naprawdę jest to po prostu opisywanie tego co się robi.

Wyobraź sobie, że musisz ugotować jajka. Działasz podświadomie wobec pewnego algorytmu.

  1. Wyjmij garnek
  2. Włóż jaka do garnka
  3. Nalej wody do garnka
  4. Ustaw go na piecu
  5. Włącz gaz
  6. Odczekaj 10min
  7. Jeśli jajka mają być na miękko przejdź do kroku  9.
  8. Odczekaj 3min
  9. Zdejmij jajka z gazu
  10. zalej je zimną wodą
  11. wyjmij jaka z garnka
  12. koniec

W rzeczywistości za każdym razem robimy to inaczej ponieważ kieruje nami intuicja, nastrój i abstrakcyjne myślenie.
Komputer podejmuje sam decyzje ale według ustalonych zasad, bo gdyby był nieprzewidywalny stał by się bezużyteczny.
Zobacz powyższy algarotm przedstawiony graficznie:

Teraz zastanówmy się nad równaniem: w=(a^2*b)/sqrt(a)  —> symbol sqrt(a) oznacza pierwiastek z a ;)
Najpierw zastanawiamy się jak to rozwiązać. Mianowicie, najpier zajmijmy się licznikiem wyrażenia, obliczamy kwadrat zmiennej „a” następnie mnożymy go razy „b”, potem przechodzimy do mianownika, czyli obliczmy pierwiastek z „a”. Teraz wystarczy poedzielic licznik przez mianownik i mamy wartość „w” czyli wynik. Wiem, że powyższy teskt jest napisany „niefajnie” ale jak trzeba przeczytaj go parę razy zanim przejdziesz dalej bo musisz go rozumieć.

Teraz zapiszmy to punktowo:

  1. podnieś „a” do kwadratu
  2. pomnóż wynik razy b i przypisz go do „l”   —> tutaj „l” oznacza nasz licznik ;)
  3. Oblicz pierwiastek z „a” i przypisz go do „m” —> jak się pewnie domyślasz „m” to mianownik ;)
  4. Podziel l przez m
  5. przypisz wynik do „w”
  6. wypisz „w”
  7. koniec

Wypadalo by jeszcze dodac linijkę sprawdzająca czy „a” nie jest zerem, bo ja powinieneś wiedzeić pierwiastek z zera nie istnieje.

  1. podnieś „a” do kwadratu
  2. pomnóż wynik razy b i przypisz go do „l”   —> tutaj „l” oznacza nasz licznik ;)
  3. sprawdź czy a=0 jeśli tak to przejdz do punktu 8 —> to spowodu, ze gdy „a” bedzie rowne 0 to program nie obliczy wyniku który nie istnieje.
  4. Oblicz pierwiastek z „a” i przypisz go do „m” —> jak się pewnie domyślasz „m” to mianownik ;)
  5. Podziel l przez m
  6. przypisz wynik do „w”
  7. wypisz „w”
  8. koniec

Dodam jako ciekawostke kod tego programu w C++

#include<iostream>
#include<cstdio>

int main()
{
double a, b, w, l, m;
std::cout << „Podaj a: „;
std::cin >> a;
std::cout << std::endl << „Podaj b: „;
std::cin >>b;

if(!(a == 0)
{
l = a*a;
l *= b;
m = sqrt(a);
w = l/m;
std::cout << std::endl << „Wynik: ” << w;
}
return 0;
}

 

Należy jeszcze wiedzieć, że algorytmy jak i programy mają tylko jeden początek, zakończeń może być wiele. ;) )

Share Button

Dlaczego nas swędzi?

czemu_swedzi_skora_225216

Każdy ma czasem potrzebę się podrapać – jedni częściej, drudzy rzadziej.
Przyczyną swędzenia jest najczęściej nadmierne wysuszenie skóry, infekcja bakteryjna lub wirusowa czy ugryzienia owadów.
Problem zaczyna się kiedy świąd zaczyna być prawdziwą zmory na przykład przy chorowaniu nu łuszczyce.

Na łamach dzisiejszego „Science” grupa uczonych z Uniwersytetu Waszyngtona w Saint Louis (USA ) przekonuje, że znalazła niepodważalny dowód na to, iż ból i swędzenie to dwa zupełnie różne typy doznań.

Po raz pierwszy udało nam się znaleźć konkretne włókna nerwowe odpowiedzialne za przesyłanie do mózgu odczucia swędzenia

- wyjaśnia kierujący badaczami dr Zhou-Feng Chen.

 To odkrycie może znaleźć bardzo ważne zastosowanie w medycynie. Dowiedliśmy, że u myszy istnieją nerwy swędzenia, które tworzą w rdzeniu kręgowym zupełnie inne szlaki niż neurony bólowe. Z nowo odkrytymi nerwami na pewno wiążą się odpowiednie receptory i substancje pośredniczące w przesyłaniu sygnałów pomiędzy komórkami. To wszystko otwiera całkiem nowe perspektywy, jeżeli chodzi o poszukiwania leków zdolnych łagodzić uporczywy świąd

- wyjaśnia badacz. Chen i jego zespół w 2007 roku znaleźli pierwszy gen oswędzenia –  GRPR. Po wielu eksperymentach wakazano że myszy pozbawione tego genu reagują na swędzenie dużo słabiej.

Problem w tym, że obecność genu (i zarazem receptora) swędzenia w rdzeniu kręgowym wcale nie dowodziła, że istnieją również nerwy specyficzne dla tego doznania.

Chen wstrzyknął do rdzenia kręgowego myszy toksyczną substancje która zabiła komórki z aktywnym genem GRPR. Po takim zabiegu myszy znacznie słabiej drapały się niż zwykłe.

Odpowiednio zwiększając dawkę toksyny, byliśmy w stanie sprawić, że niektóre myszy w ogóle przestawały się drapać, bez względu na to, jak silnie je drażniliśmy.

Wiadomo, że istnieją dwa rodzaje swędzenia – zależne od obecności substancji zwanej histaminą. Pełni ona w organizmie wiele różnych funkcji – m.in. bierze udział w przekazywaniu sygnałów nerwowych oraz w rozwoju reakcji zapalnych. Klasyczne „swędzenie histaminowe” jest spowodowane np. przez ukąszenie owada lub kontakt z alergenem. W takich przypadkach, by zlikwidować świąd, stosuje się leki przeciwhistaminowe.

Istnieje jednak również swędzenie, w którym histamina nie odgrywa żadnej roli. Niestety, tak właśnie jest w przypadku wielu pacjentów skarżących się na ciężki, przewlekły świąd. Im leki przeciwhistaminowe żadnej ulgi więc nie przynoszą.

- I tu właśnie pojawiają się nowe perspektywy – twierdzi dr Chen. – Myszy, u których zniszczyliśmy odkryte przez nas nerwy świądu, nie drapały się bez względu na to, czy drażniliśmy je w sposób „histaminowy”, czy też stosowaliśmy bodźce niezwiązane z obecnością tej substancji. Oczywiście wiele pytań wymaga jeszcze odpowiedzi, np.: czy istnieją inne geny drapania? Jesteśmy dopiero na początku drogi – podsumowuje naukowiec.

(Źródło: http://www.wyborcza.pl)

Share Button

Utylizacja RTV za darmo.

63202633_2_644x461_stare-rtv-i-agd-zabieramy-bez-oplat-global-serwis-zdjecia

Potrzebuję na części urządzenia elektroniczne (Głównie RTV), nie muszą być sprawne.
Ty pozbywasz się problemu ja zyskuje nowe części ;)

Share Button

Elektronika też może być niebezpieczna xD

images (3)

Stwierdziłem, że dla rozrywki wrzucę ten filmik :D Można zobaczyć jak reagują na duży prąd różne elementy elektroniczne

Napięcie pamięci RAM w komputerze to około 3.3V, a gdyby użyć 12V?
To przykład z kością DDR2

Share Button

Rtęć… Trująca czy nie?

382915

Rtęć jest wyjątkowym metalem który w temperaturze pokojowej jest ciekły. Istnieje powszechne przekonanie, że rtęć jest silnie trująca. Kiedyś rtęć była zabawką bogaczy, tzw. Żywe Srebro, dzisiaj wpadamy w panikę po stłuczeniu termometru. Ja słyszałem o dziecku które wypiło 0,5 litra rtęci (6kg) i przeżyło. Fakt w tym, że rtęć w stanie ciekłym i stałym jest dla nas nieszkodliwa. Szkodliwa jest rtęć w stanie gazowym. Rtęć podobnie jak woda paruje w temperaturze pokojowej. W dodatku mam tendencję do rozbijania się na malutkie kropelki. Drugą sprawą jest, że kropelki te mają bardzo dużą zdolność do przylegania na wielu powierzchniach, jeśli maleńka kropelka dostanie się np. na książkę, potrafi się do niej przyczepić i nawet jeśli będzie na powierzchni pionowej, dopiero silne wstrząśnięcie powoduje, że odpadnie. Dlatego często jesteśmy narażeni na rtęć nie do końca zdając sobie z tego sprawę.

Jednakże w historii dochodziło do groźnych zatruć z udziałem tego metalu lub jego związków. Jak już wspomniałem, rtęć sama w sobie nie jest specjalnie szkodliwa, nie reaguje z kwasem żołądkowym, praktycznie przechodzi nietknięta przez układ pokarmowy. Jednakże pary rtęci mogą przedostawać się przez skórę czy płuca do organizmu. Jak też pisałem, rtęć ma tendencję do rozbijania się na bardzo drobne kropelki, tak drobne, że jej niewielka część jest w stanie przeniknąć przez jelito lub wpaść w jakieś zagłębienie i pozostać długi czas w organizmie. Wtedy człowiek  nie dość, że sam jest podtruwany to jeszcze zaczyna być źródłem skażenia dla swojego otoczenia. Wynika to z faktu, że organizmy żywe przekształcają rtęć w dimetylortęć i to głównie ten związek, jako niezwykle silna trucizna, sieje spustoszenie w organizmie, uszkadzając np. mózg. Dimetylortęć powstaje nie tylko z par rtęci, które przedostaną się do organizmu, ale także może być emitowana z kropli rtęci tkwiącej np. w szczelinie podłogi. Bowiem mikroorganizmy posiadają także zdolność przemiany rtęci w dimetylortęć.

Dimetylortęć --> Wzór

Dimetylortęć –> Wzór

 

Dimetylortęć — Cząsteczka

 

 

Jak wspomniałem, rtęć sama w sobie jako metal jest mało szkodliwa, dopiero jej pary po przedostaniu się do organizmu i przetworzeniu przez organizm w związki typu dimetylortęć sieją spustoszenie. Jak zatem zachować się, gdy rozbijemy termometr rtęciowy? Przede wszystkim nie wpadać w panikę, bo nic nikomu się nie stanie, rtęć w temperaturze pokojowej paruje bardzo powoli. Za pomocą zmiotki i szufelki pozbierajmy rtęć i wlejmy do pustego słoika. Konieczne może być odsunięcie mebli. Należy dokładnie sprawdzić, czy nie pozostały maleńkie kropelki rtęci, które są w stanie uczepić się nawet ściany czy książki, tak więc dokładnie trzeba obejrzeć potencjalne miejsca, w które mogła się rozprysnąć. Natomiast ze szczelin w podłodze pomoże nam ją usunąć pipetka, którą dostaniemy w aptece. Jeśli nie ma pewności, że w szczelinie nie zalegają już kropelki, to należy zasypać szczelinę sproszkowaną siarką (bywa do nabycia w sklepach ogrodniczych lub aptekach). Nie należy usuwać siarki ze szczeliny, gdyż z własnego doświadczenia wiem, że rtęć reaguje z nią niezwykle powoli więc nie jest to środek gwarantujący szybkie usunięcie rtęci.  Innym sposobem jest zasypanie szczeliny sproszkowanym cynkiem, z którym rtęć tworzy dość łatwo amalgamat. Amalgamat ten można potem usunąć. Dla komfortu psychicznego można na koniec przewietrzyć pomieszczenie. Zebraną rtęć należy oddać najlepiej do apteki celem utylizacji. W przypadku, gdyby doszło do połknięcia np. przez dziecko rtęci, należy natychmiast spowodować wymioty i podać dużą ilość węgla medycznego. Węgiel medyczny nie jest szkodliwy podany nawet w bardzo dużych ilościach a pochłania bardzo dużo rodzajów trucizn! Oczywiście należy udać się do lekarza.  Zapas węgla medycznego powinniśmy zawsze mieć w apteczce. Pamiętajmy, że rtęć bywa też w elementach elektroniki: laptopach, monitorach itp, zatem złom tego typu sprzętów powinien trafiać do odpowiednich punktów, a nie do kosza. Tak samo świetlówki energooszczędne.

(Źródła: http://Wikipedia.org
http://biomist.pl) 

Share Button

Nazwy i oznaczenia kolejnych poziomów czystości odczynników

images

Nazwy i oznaczenia kolejnych poziomów czystości odczynników:

  • produkt techniczny, skrót: techn. - 90-99%.
  • czysty, skrót: cz.: 99-99,9%
  • czysty do analizy, skrót: cz.d.a. - 99,9-99,99% nazwa oznacza, że zanieczyszczeń nie można wykryć typowymi metodami analizy chemicznej
  • chemicznie czysty, skrót: ch.cz. - 99,99-99,999% nazwa oznacza, że zanieczyszczeń nie można wykryć nawet najczulszymi metodami analizy chemicznej i trzeba użyć metod wykorzystujących zjawiska czysto fizyczne.

(źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Czysto%C5%9B%C4%87_substancji)

Share Button